.
Hier links
geen  INDEX?

Klik hier!

 
Reisverslag fietstocht door Gambia.

Onze laatste ervaring in 2018.

1) De zuidelijke route is nu volledig geasfalteerd.
2) De welvaart is toegenomen.                           

Daardoor is het verkeer aanzienlijk toegenomen en
waar voorheen het verkeer met een
grote boog langs ons heen passeerde,
lukte dat nu vaak niet meer omdat
ook tegenliggers hun ruimte eiste.
Vrachtwagens en bussen passeerde ons vaak rakelings.
We concludeerden dat dit de laatste keer was geweest.




***

Aanvullende informatie:

In 2015 hebben we de trip nog eens overgedaan:

-Nu namen we eerst een busje naar het oosten (Basse Santa SU)
en nu met de wind (meestal) in de rug terug.

-De weg langs de Gambia-rivier is nu 100% geasfalteerd.

-Bij de politie- en de militairenposten werden we nauwelijks nog lastiggevallen
met vragen en paspoortcontroles.

-Op het vliegveld maakt ik de fout om te zeggen, dat we de fietsen gingen achterlaten en
moesten we belasting betalen.
Nadat ik mijn fout iets verbeterd had door te zeggen dat de fietsen naar Senegal gingen,
ging prijs van €50 naar €20.
Het reçuutje dat ik eiste, bleek een mooi document om de politie en militairen
langs de weg te overtuigen dat de fietsen echt ons eigendom waren.


***


+/- 400 km in 5 weken

januari / februari 2013


Muziekje
uit Gambia

luisteren?
door

Frank de Zwart (69) en

Gerard van Huissteden (66)
Mini Lubberding - ter Hogt (71)




Klik op de foto voor de fotogalerij.


Waarom Gambia?
Twee jaar geleden was eigenlijk het plan om in Senegal richting Tambacounda te gaan, maar omdat het min. van buitenl. zaken daar een negatief reisadvies voor gaf (wat ze onlangs weer hebben laten vallen!) werd besloten om het maar bij Gambia te houden.
Gambia is óók een veilig land en zonder visa-gedoe en op het vliegveld krijg je een paspoortstempel voor 4 weken (De visumbureautjes die 3 maanden aangeven zijn abuis).
En natuurlijk begrijpt iedereen dat de avontuurlijk ingestelde reiziger zijn neus ophaalt voor de toeristische kuststrook, maar het binnenland is zeer Afrikaans.
Nu echter was er ook een aanleiding om Marian, de dochter van Mini, in Abene (Senegal) te bezoeken, die daar een compound beheert, waar de bevolking tuintjes mag onderhouden en waar zij een homeopatische praktijk uitoefent.

Klik op onderstaande kaart voor een vergroting,
en kijk op Google Maps hoe dicht de dorpen langs de zuidelijke route van elkaar liggen.




--  De rode lijnen geven de heenweg aan. De stippellijnen werden met minibusjes afgelegd (op de heenweg).

--  De blauwe lijn stelt de terugweg voor. (In één keer met de 7-place, taxi met ruimte voor 7 passagiers) .
--  De rood/blauwe stippelijn ging per per piroque van Tendaba naar Katchang
.  




En klik HIER voor de lijst met bezochte lodges


De bevolking.
De bevolking was zeer vriendelijk en behulpzaam.
Houdt wel rekening met de kennismakings-ceremonie.
Die houdt in, dat je eerst informeert hoe het met de betrokkene gaat en hoe zijn ochtend en/of dag verliep.
Dan moet men weten waar je vandaan komt en  andere wetenswaardigheden. Tenslotte wil men je naam weten en is het belangrijk dat je naar de naam van de betrokkene informeert.
Dan pas stel je de vraag.
Een keer vroeg ik op z'n Hollands ronduit naar de weg aan iemand, die niet begrijpend met zijn ogen knipperde en  bovenstaande ceremonie startte.


De bagage
Zijtassen van de Hema van 40 liter die we nog van de vorige reis hadden.
Volgens de weegschaal van Corendon woog onze bagage gemiddeld +/- 19kg /persoon.
Gerard had achterop zijn tent vastgebonden en een zijtasje boven het voorwiel.
Frank achterop nog een plunjezak waarin een reserve buitenband en een tentje (2,5kg) verstopt zaten.


De fietsen.
We hadden weer op Marktplaats en kringloopwinkels mountainbikes gescoord waaraan niet  meer aan opgeknapt hoefde te worden dan een nieuwe ketting en -kettingwielset op het achterwiel en een versnellingskabel.

Let op dat sinds kort 's avonds fietsverlichting verplicht is! We vernamen dat controles werden gehouden.

We vlogen met Corendon, die eiste dat de fietsen in dozen aangeboden werden met €25 bijbetaling en zonder aanmelding vooraf.

We hebben het ons gemakkelijk gemaakt en voor goed geld fietsdozen aangeschaft.
Op Schiphol zijn HIER volop fietsdozen verkrijgbaar voor €23.


Geld
Alleen aan de kust troffen we enige ATM's die alleen met VISA een equivalent van €75 per dag ophoesten (als het netwerk niet plat ligt).
In het hotel Senegambia konden we per dag aan de balie +/- €365 maximaal opnemen met VISA
Aan de balie werd vermeld, dat er 6% kosten werd gerekend, maar later terugrekenend bleek, dat hun koers nog boven die van de koers van de wisselbureautjes lag.

Vertrouw de "Lonely Planet" niet als ze beweren, dat een bank met VISA uitbetaald.
In Brikama vonden we er géén, en moesten we terug naar het hotel Senegambia (20km) aan de kust.
Met Cash-Euro's kom je het verst; ook in het binnenland. Bij de kleine Trust-bankjes valt te onderhandelen. (45 dal. i.p.v. 42 dal).


De totale kosten
Alles bij elkaar hebben we per persoon +/-€1300  uitgegeven incl. de vliegreis(€560).
Het kan iets goedkoper als je met een even aantal personen reist en in de straat eet i.p. van restaurants.


Bereik mobiele telefoon.
Zeer goed.
Mobieltjes zijn een normaal verschijnsel in het straatbeeld van Gambia.
We vroegen ons af hoe ze dat voor elkaar kregen in gebieden waar geen elektriciteit was.
Bij nader onderzoek bleek dat er bij elke zendmast in die gevallen een dieselgenerator staat te ronken.
Er gaat blijkbaar genoeg geld in om, om dat rendabel te maken.
Je provider moet echter wèl een partner aldaar hebben.
In Senegal was geen bereik met Vodafone.

Transport


Heb je even geen zin meer om te fietsen, dan wacht je gewoon op de bush-taxi, die je voor weinig geld incl. de fietsen meeneemt.
Anders dan in Senegal stappen passagiers vaak onderweg op en af, dus heb je goede kans dat er nog plaats is, ook al stap je onderweg op .
De fietsen gaan bovenop en al hielden we vaak ons hart vast, de fietsen bleven altijd heel.
In zo'n busje gaan 20 à 22 passagiers, de geiten niet meegerekend.








Daar gaan de fietsen op de Gelli Gelli.
Wij zijn niet metéén bang voor een krasje.























Idem op de Sept-Place.
Ook hier liep het goed af.











Internet


Alleen aan de kust troffen we een acceptabele snelle verbinding om b.v. te Skypen.
Verder troffen we alleen in Brikama  iets dat op een internet-cafe leek.
Er wordt ook email aangeboden dat via een "DONGEL" werkt, waarschijnlijk via de gewone telefoonkanalen.
Overdag was er geen doorkomen aan.
 's Nachts en zondagochtend ging  het beter.
In Vélingara (Senegal) was de snelheid acceptabel.

Let op! ... Hotmail weigert om email naar meer dan 5 personen te sturen.

Als je Gmail gebruikt, klik dan rechtsonder de "html versie" aan!
Helaas werken dan sommige functies dan niet.


De vliegreis.
Met Corendon vlogen we met een tussenstop in Marrakes naar Banjul voor €520 excl. fiets en doos. (resp. €25 + €23)
Dit keer werden we opgehaald door kennissen. 
 



Pech onderweg.


3 lekke banden.





De toestand van de wegen.
We ondervonden, dat de fiets overal wel in het straatbeeld voorkomt, maar dat de verkeersdrukte aan de kust aanzienlijk is.
De meeste wegen hebben een vluchtstrook van ongeveer 1 meter, die echter in de kuststrook behoorlijk kapotgereden is en je op de weg moet fietsen en ook niet altijd kunt uitwijken.
Vanaf Brikama (+/-20 km oostwaarts) werd het terrein  heuvelachtig en gebruikten volop de 7 tandwielen van het achterwiel.
De verkeersdichtheid was veel minder.
Het schaarse verkeer kon riant uitwijken en wij konden ook nog uitwijken op de bijna altijd aanwezige vluchtstrook.

Vanaf Kalagi hield het asfalt op om over te gaan in een stoffige wasbordweg, die zich voortzette tot aan Soma.
2 jaar geleden hield het asfalt ergens op bij Bwiam. Er wordt dus hard aan de weg gewerkt.



            Een echte mountainbiker vindt hier zijn weg nog wel.


Vanaf Soma was de weg weer eerste klas geasfalteerd.
Van gezelschapreizigers vernamen wij dat de noordelijke weg in prima conditie is.

Overnachten.
Op de zuidoever van de Gambia-rivier zijn ettelijke lodges te vinden. (Zie  kaartje hierboven)
Deze liggen doorgaans slechts op 5 à 7 km van de hoofdweg af en worden vandaar meestal goed aangegeven.

(Raadpleeg de Lonely Planet, de Rough Guide of vind de beschrijvingen op internet)

Maar dingen veranderen wel eens; nl:

--> Alle hotels beschreven in de L.P. in Basse Santa Su waren gesloten behalve het Jem hotel die een nieuwe eigenaar had gekregen.

--> In Velingara vonden we Hotel Najla Auberge; een nieuw hotel, wel wat duur, maar was wel schoon en alles functioneerde.
      Nu ja -- tijdens het spitsuur viel de waterdruk weg, maar ogenblikkelijk stonden er er teilen met water voor de kamerdeuren.

--->Kaira Konko Scout Lodge  in Soma was ongeveer de enige lodge waar niets aan op te merken viel en ook prima ontbijt en lunch.

--> Zo stond lodge Tendaba camp in 2010 slecht aangeschreven.
     Blijkbaar was er een nieuw management aangetreden.
     Zwembad met helder water en normaal ontbijt en diner.
     Aardig om ook de concurrent te proberen: BOY-WALLO. (De vrouw van de beheerder kookt niet onaardig.)

Naast Tendaba Camp bevindt zich een concurrent BOY WALLO, die met alles iets goedkoper is; met overnachtingen, eten, maar vooral met boottrips voor uitstapjes en om te vissen.

Hier enige foto's die we geschoten hebben:


Klik op de foto voor meer informatie





Twee jaar geleden was Pakali Ba Camp een domper, de Franse eigenaren waren vertrokken.
Er bleek ook nog eens gelegenheid te worden gegeven om te jagen!
Er was een bewaker waarvan we mochten douchen, maar daar hield het mee op.


Wildkamperen.
We hadden tentjes mee voor noodgevallen, maar die hebben we niet nodig gehad.
Volgens de berichten kun je best wel in het wild kamperen.
Helaas zijn camping-gasjes in Gambia niet gangbaar, maar in het winkeltje van "Sucuta camping" kun je campinggasjes kopen.

Sta je onder de rook van een dorpje, dan moet je wel op de vriendelijke belangstelling rekenen van de jeugd, en als er het dorp ooit bezocht is door toeristen en er een winkeltje in de buurt is ontkom je er niet aan om een "voetbal" (+/- 100d) aan het voetbalteam te doneren.
De meisjes eisen dan terecht ook iets nl.: "sweets".


Water
Water uit de kraan in Gambia wordt geacht veilig te zijn.
 Je kunt ook water in flessen kopen of in plastic zakjes.
Maar op onze route kwamen we op korte afstanden van elkaar dorpjes en gehuchten tegen waarop z'n minst een pomp of zelfs een kraantje aanwezig was.



We hebben hiervan volop gedronken en zijn er niet ziek van geworden.
Met een voorraadje van 2 liter / persoon water kwamen we goed uit.
Vertrouw je dit water niet, en ben je niet bang voor een zwembadwatersmaak, dan kunnen een paar druppels ontsmettingsmiddel Hadex je een veiliger gevoel geven.
Iemand beweerde dat de chloorsmaak verdween nadat de fles een nacht zonder dop had gestaan.


De politie en militairen.
We kwamen nogal wat checkpoints tegen van politie en militairen, die soms onze paspoorten wilden zien en weten waar we vandaan kwamen en waar we naar toe gingen.
Schrijf dus je bestemming ergens op als je die exotische plaatsnamen niet kunt onthouden.

Als de fietsen op de Sept-Place of minibus lagen, wilde men nogal eens weten of we daar eigendomspapieren van hadden.
Die hadden we natuurlijk niet, maar met het verhaal dat we ze zelf geïmporteerd hadden en dat de douane ons op het vliegveld zonder meer had laten passeren was voldoende.
Het vreemde is, dat er nooit naar gevraagd werd als we op de fiets langs kwamen.


Wat te doen met de fietsen?
Omdat we Corendon €25 /stuk voor de fietsen zouden moeten betalen, en de fietsen ons ongeveer €60 hadden gekost leek het ons handig de fietsen niet mee terug te nemen.
De dochter van Mini was verheugd dat we de fietsen op haar compound achter lieten.

De volgende website geeft een aardig overzicht wat Gambia te nog meer te bieden heeft.

http://www.gambiataxi.nl


Tenslotte de ergernissen.
  -- Vooral aan de kust worden toeristen aangeklampt door jongens met vervelende praatjes, die als gids willen optreden, of je spullen willen aansmeren op de gekste manieren.
Verder worden  toeristen (enigszins terecht)  als lopende portemonnees bekeken en gevraagd om uiteenlopende zaken te sponsoren.
Wijd en zijd aldaar is bekend dat veel Nederlanders  individueel of met een groep b.v. een school sponsoren.

  -- Verder moet je rekening houden dat als je dicht op of tussen de mangroven zit,  niet alleen de muggen, maar ook andere insecten je bloed lusten.
Sommige mensen zijn bijzonder  favoriet en zit er niet anders op om met Deet te smeren of de huid te bedekken met lange broek en  overhemd met lange mouwen.



TIP!
Wij moesten ervaren, dat er we te maken hadden met een constante noord-oosten wind.
Het is daarom te overwegen om de reis te beginnen met een taxi  naar Basse Santa Su en vandaar terug te fietsen.
 
 
Emailen?




Nu nog even in  de
 sfeer komen met
een Youtube-filmpje.




  View My Stats